Je bent niet genoeg gemotiveerd. Of is het verveling?

Mijn schooltijd begon niet helemaal op dezelfde manier als die van de meeste kinderen. Ik heb een groot deel van mijn basisschooltijd als expat doorgebracht. 3,5 jaar in Taiwan, ongeveer 1½ in Nederland en vervolgens voor 3 jaar naar Amerika verhuisd. Pas in groep 8 kwam ik weer terug in Nederland. Het was voor mij telkens opnieuw wennen aan een…

Je hoofd staat niet stil als het stil is

Alles is gedaan en je ligt eindelijk in bed. Laptop dicht, telefoon uit en lichten uit. Je bent moe, heel moe zelfs, en precies op het moment dat je denkt: nu ga ik slapen, begint het. Alsof iemand ergens een knop omzet. Owja! Dat moet ik morgen nog doen. En hoe zat dat ook alweer?Wacht, als ik dat nou anders…

Als je ziet wat er nodig is

Toen ik bij een grote organisatie mijn interimopdracht had beëindigd, had ik sterk het gevoel dat ik dingen achterliet die nog niet af waren. Er waren zoveel dingen die ik zag, die beter konden. Dingen waarvan ik wist dat ze aandacht nodig hadden en ik vond het echt best lastig. Want hoe laat je iets los als je nog steeds…

Voordat het voor je werkt

Het is dinsdag en ik realiseer mij dat ik inmiddels alweer een week bezig ben geweest zonder dat er aan de buitenkant veel zichtbaar veranderde. Het fundament van mijn bedrijf staat tenslotte niet vanzelf en ik wil een systeem dat straks vóór mij denkt, dus even geen nieuw schrijfsel en geen coachgesprekken. Ik vergeet de tijd. Vlot gaat het niet,…

Eén voet op het gas, één op de rem

Afgelopen weekend was ik bij de Formule 1 in Spa. Dit weet ik natuurlijk al weken van tevoren. Ik voel het verlangen én de spanning die daarbij horen, omdat ik precies weet wat me te wachten staat. En toch ga ik. Zonder twijfel. Misschien is dat wel hoe ik het leven vaker ervaar: met één voet op het gas en…

Als je lijf het voor je beslist

Het was kerst 2012. Twee weken vrij. Voor het eerst in lange tijd echt vrij. Mijn lijf had er naartoe geleefd zonder dat ik het doorhad. En bij de voordeur (letterlijk bij de voordeur!) stortte ik in. Ik kon niet meer stoppen met huilen. Ik sliep uren achter elkaar. Alles in mij riep: zo kan het niet langer. Ik meldde…

Meegezogen

Er zijn mensen die een ruimte binnenkomen en ‘m direct vullen. Niet bewust, gewoon, zo zijn ze. Vol energie, verhalen en passie. Ze praten voordat je uitgesproken bent. Ze beantwoorden vragen die je nog niet gesteld hebt. Ze nemen alle ruimte en jij geeft hem, omdat het onbeleefd voelt om hem terug te nemen. Ik ken dat gevoel. Ik zat…

Thuis

Er is iets veranderd. Niet plotseling. Niet met een grote knal. Maar ergens in de afgelopen weken is er iets gaan kloppen dat daarvoor nog niet klopte. Een gevoel van: ja. Dit. Hier.Ik wist niet precies hoe dat voelde tot ik het voelde. Mijn brein staat altijd aan. Dat is geen keuze. Het is hoe ik ben gebouwd. Verbanden zien….