Nagloeien

Ik lag ’s avonds op de bank en wist niet waar ik moest beginnen. Niet met denken. Niet met verwerken. Gewoon ergens beginnen. Met aanwezig zijn in mijn eigen huis, mijn eigen lichaam, mijn eigen hoofd.Dat lukte niet meteen. De dag was begonnen nog voor ik de deur uit was. Een misstap, een val en met mijn rug langs het…

Kiezen als hoogsensitieve multipotentialist

“Wat doe je voor werk?” Ik adem even in, voordat ik antwoord geef. Niet omdat ik het niet weet, maar meer omdat het antwoord te groot is voor een netwerkborrel, een kennismakingsgesprek, een formulier met één invulvak. Omdat wat ik doe niet in één functietitel past. Omdat ik al jaren merk dat de vraag eigenlijk iets anders bedoelt: ben jij…

Het verschil tussen moe zijn en leeg zijn

Moe ken ik. Moe is na een lange dag. Na een week die veel vroeg. Na prikkels, mensen, schermen, geluid. Moe is het sein van mijn lichaam dat het tijd is om te stoppen. Om te slapen. Om stil te zijn. Moe gaat over. Leeg is iets anders. Leeg is niet iets wat komt na een drukke dag. Leeg sluipt….

Je voelde het al

Er zijn dingen die je weet voordat je ze kunt bewijzen.Niet omdat je ze hebt uitgerekend. Niet omdat iemand het je heeft verteld. Maar omdat je het voelt. In de lucht. In een gesprek. In de manier waarop iemand iets zegt. Of juist niet zegt. In de stilte die valt waar verbinding zou moeten zijn. Je voelde het al. Ik…

Eindelijk weten wat je al wist

Ik zoek al jaren. Niet wild, niet wanhopig. Maar gestaag. Met een honger die nooit helemaal gestild werd. Ook niet als ik iets gevonden had dat goed was. Want goed is niet hetzelfde als kloppend. En ik weet het verschil. Ik wist alleen niet altijd wat ik zocht. Leerhonger ken ik goed. Die behoefte om te begrijpen, te verdiepen, te…

Het volle brein

Er zijn dagen dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Niet omdat er niets is. Juist omdat er te veel is. Gedachten die over elkaar heen buitelen. Ideeën die zich aandienen voor ik de vorige heb afgemaakt. Verbanden die ik zie, voel, weet, maar nog niet heb kunnen plaatsen. En ergens daaronder: de dingen die ik nog moet doen,…

Het gat tussen wie je bent en wie je laat zien

Er is een versie van jou die niemand kent. Niet omdat je liegt. Niet omdat je je verbergt. Maar omdat de woorden er gewoon niet voor zijn. Of omdat je bang bent dat wat je zegt niet klopt met wat de ander ziet. Of omdat je het zelf nog niet helemaal begrijpt. Dat wat er van binnen leeft, dat grote,…

Wat er gebeurt als je anders waarneemt

Er zijn momenten waarop je merkt dat je anders kijkt dan veel mensen om je heen.Niet omdat je dat probeert, maar omdat het gewoon zo gebeurt. Je hoort iets in iemands stem wat niet wordt uitgesproken.Je voelt dat een gesprek ergens anders over gaat dan de woorden zelf.Je merkt hoe iets zich ontwikkelt, terwijl het voor anderen nog gewoon doorgaat….